• HaberciGazete

Bekir Coşkun, Enis Behiç, Hüseyin Yalçın, Halil Dikmen, Pakize Tarzi, Kemalettin Tuğcu, Nuri Pakdil



Bugün 18 Ekim, Bekir Coşkun, Enis Behiç, Hüseyin Cahit, Halil Dikmen, Pakize Tarzi, Kemalettin Tuğcu ve Nuri Pakdil'in ölüm yıldönümleri.

BRT Yayın Grubu olarak bu değerlerimizi saygıyla, sevgiyle anıyoruz.


Bekir Coşkun kimdir?



1945 yılında Urfa'da, memur bir babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. İlk, orta ve lise öğrenimini Urfa'da tamamladı. Ankara’da Yüksek Gazetecilik Okulu’ndan mezun olduktan sonra 1974’te foto muhabiri olarak işe başladı. Daha sonra polis muhabirliği, parlamento muhabirliği yaptı.

1978’de Günaydın gazetesine geçti. Köşesinin adı Dokuzuncu Köy’dü. 1987’de Sabah gazetesinde Onuncu Köy başlıklı köşesini yazmaya başladı. 1993'te Hürriyet gazetesine geçti.

TRT'de yayınlanan "Pako’ya Mektuplar" adlı dizi başta BBC olmak üzere altı AB ülkesi televizyonu tarafından satın alınmıştır.


Bekir Coşkun, 9 Eylül 2009 tarihinde Hürriyet gazetesinden ayrıldı. Coşkun, 25 Eylül 2009 tarihinde Habertürk gazetesinde köşe yazarlığına başladı ancak referandumda AKP hükumetine karşı yazdığı yazılardan dolayı baskı gördüğünü iddia eden Coşkun'un işine 20 Eylül 2010'da son verildi. Bekir Coşkun, 3 Kasım 2010 tarihinde Cumhuriyet gazetesinde Onuncu Köy köşesinde yazmaktaydı. Bu gazetede yazmaya devam etmekteyken ayrılıp 14 Mart 2013 tarihinde Sözcü gazetesi kadrosuna katıldı.

18 Ekim 2020'de vefat etti.


Enis Behiç Koryürek kimdir?



11 Mart 1891'de İstanbul'da doğdu, 18 Ekim 1949'da Ankara'da yaşamını yitirdi. Hecenin Beş Şairi'nden biri. Selanik, Üsküp ve İstanbul idadilerinde öğrenim gördü. 1913'te Mülkiye Mektebi'nden mezun oldu. Hariciye Nezareti'nde çalışmaya başladı. Bükreş ve Budapeşte'de görev yaptı. 1921'de Türkiye'ye döndükten sonra Kurtuluş Savaşı'nı destekleyen "Müdafaa-i Milliye" adlı gizli örgüte katıldı.

Cumhuriyetten sonra Fransızca ve edebiyat öğretmenliği yaptı. Uzun yıllar Ticaret, İktisat ve Çalışma bakanlıklarında çalıştı. 1946 seçimlerinde Demokrat Parti'den milletvekili adayı oldu, seçilemedi.

Yaşamının son dönemini zorluklar içinde geçirdi. Servet-i Fünun etkisi taşıyan ilk şiirleri 1912'de "Şehbal" dergisinde yayınlandı. Daha sonra Ziya Gökalp'in etisiyle hece veznini benimsedi ve Milli Edebiyat akımına katıldı. Ulusal duyguları ön plana çıkaran ve yiğitlik temalarını uç noktalara götüren şiirler yazdı. Bazı şiirlerinde biçim açısından hece kalıplarını kırma çabası da gösterdi. 1946'dan sonra mistik bir şiire yöneldi. Bir mevlevinin ruhuyla bağlantı kurduktan sonra yarattığını öne sürdüğü tasavvufi şiirler yazdı.

Enis Behiç Koryürek'in Eserleri:

Şiir:

  • Miras (1927)

  • Varidat-ı Süleyman (1949)

Hüseyin Cahit Yalçın kimdir?



7 Aralık 1875'te Balıkesir'de doğdu. 18 Ekim 1957'de İstanbul'da yaşamını yitirdi. Edebiyat-ı Cedide akımının önde gelen isimlerinden. 1895-6'da Mülkiye Mektebi'ni bitirdi. Maarif Nezareti Mektubi Kalemi'nde memur olarak çalıştı. 1897'den sonra Vefa ve Mercan idadilerinde Fransızca ve Türkçe öğretmenliği, yöneticilik yaptı. Tevfik Fikret'ten sonra Servet-i Fünun dergisinin yönetimini üstlendi. Bir çevirisi nedeniyle yargılanıp aklandı ama dergi kapatıldı.

1908'de 2'nci Meşrutiyet'in ilanından sonra Tevfik Fikret ve Hüseyin Kazım Kadri ile birlikte Tanin Gazetesi'ni çıkardı. Aynı yıl İttihat ve Terakki Cemiyeti'nden İstanbul mebusu seçildi. 1920'de İstanbul'un İngilizler tarafından işgalinden sonra tutuklanıp Malta Adası'na sürüldü. 1922'de sürgün dönüşü Tanin'i yeniden çıkardı.

Cumhuriyet'in ilk yıllarında çıkarılan yasaları ve bazı uygulamaları eleştirince İstiklal Mahkemesi'nde yargılandı ve beraat etti. 1925'te ikinci kez yargılandı, Çorum'a süresiz sürgüne gönderildi, Tanin gazetesi kapatıldı. 1926'da af sonucu cezası kalkınca İstanbul'a döndü.

1933-1940 arasında "Fikir Hareketleri" dergisini çıkardı. Atatürk'ün ölümünden sonra tekrar politikaya döndü. 1935-1939 arasında Çankırı, 1943-1946 arasında İstanbul milletvekili oldu.

1943-1947 arasında Tanin gazetesini tekrar yayınladı. Ulus gazetesinde başyazarlık yaptı. Ulus'ta yayınlanan bir yazısı nedeniyle dokunulmazlığı kaldırıldı. 1954'te bu kez Demokrat Parti aleyhindeki yazıları nedeniyle hapse mahkum edildi, ama cumhurbaşkanı tarafından affedildi.

Öğrencilik yıllarında yazmaya başladı. Yazıları Mütalaa, Tarik, Sabah ve Saadet gibi gazetelerde yayınlandı. Biçim ve öz bakımından Ahmed Mithad etkisi görülen ilk romanı "Nadide" 1981'de basıldı. İkinci romanı "Hayal İçinde"de gerçekçi bir yaklaşım temelinde ruhsal çözümlemelere yer verdi.

Öykülerinde İstanbul'da yaşayan azınlıkları, seçkin kişileri anlattı. Servet-i Fünun dergisinin yanında, Edebiyat-ı Cedide Kütüphanesi'nin kurulmasını sağladı. Ayrıca Servet-i Fünun karşıtı yazarlarla yapılan kalem kavgalarında hep ön planda yer aldı. Çeviriler yaptı, elli kadar eseri Türkçe'ye kazandırdı.

Edebi Kişiliği (Özet)

  • Roman ve hikâyeci olarak ün kazanmış; sonraları siyasi yazarlığa geçmiştir.

  • Roman ve hikâyelerinde şairane ve süslü bir üslup kullanmıştır.

  • Fıkra, anı, eleştiri, mensur şiir türlerinde de eserler yazmıştır.

  • Eski-yeni tartışmalarında yeni edebiyatın başta gelen savunucularından olmuştur.

  • "Edebiyat ve Hukuk" makalesinden dolayı Servet-i Fünun dergisi kapatılmıştır.

Hüseyin Cahit Yalçın'ın Eserleri

ROMAN:

  • Nadide (1891)

  • Hayal İçinde (1901)

ÖYKÜ:

  • Hayat-ı Muhayyel (1899)

  • Niçin Aldatırlarmış? (1922)

  • Hayat-ı Hakikiye Sahneleri (1909)

DİĞER:

  • Kavgalarım (1910)

  • Edebi Hatıralar (1935)

  • Siyasal Anılar (1975)

  • Talat Paşa (1943)

  • Türkçe Sarf ve Nahiv (1908)

  • Benim Görüşümle Olaylar (4 cilt, 1945-47)

  • Seçme Makaleler (1951)

Halil Dikmen kimdir?



(1906 – 1964) Türk ressam Halil Dikmen 1906’da İstanbul’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini İstanbul’da tamamladıktan sonra Sanayi-i Nefise Mektebi’ne (Güzel Sanatlar Akademisi) girdi. Burada, İbrahim Çallı‘nın atölyesinde çalışan Halil Dikmen, 1928’de Avrupa yarışmasını kazanarak devlet hesabına gittiği Paris’te, Paul-Albert Laurens ve Andrê Lhote atölyelerinde sanat eğitimini geliştirdi. 1931’de Avrupa’dan dönüşünde Kayseri’ye resim öğretmenliğine atandı ve uzun süre bu ilde görev yaptı. Daha sonra aynı görevini, İstanbul Galatasaray Lisesi’nde sürdürdü. Kısa bir süre Akademi’de öğretmenlik yaptıktan sonra, Resim ve Heykel Müzesi müdürlüğüne atanarak 1961 yılına kadar bu görevde kaldı. Daha sonraki Güzel Sanatlar genel müdürlüğü göreviniyse, ölümüne kadar sürdürdü. Yurt dışı sergilerin hazırlanmasında ve Ankara’nın güzel bir konser salonuna kavuşmasında özverili çabalar gösterdi. Halil Dikmen, yaşamının son birkaç yılını dolduran soyut-geometrik anlayıştaki resimleri dışında, genellikle sanatın çetin arayışlara dayanan ve büyük ustaların yapıtlarında anlam kazanan kalıcı yönüyle ilgilenmiştir. Paris’te sanat eğitimini geliştirdiği yıllarda, özellikle Louvre’da dikkatli incelemelerde bulundu. Zamana karşı duran büyük tabloların gizlerini, kroki defterine çizdiği desenlerle çözmeye çalıştı. Sanatın akademik eğitimi üstünde önemle durmuş ve bu eğilim, onun figüre ve yöresel yaşama ilişkin resimlerine sağlam bir desen, mimari bir kuruluş ve hesaplı bir ışık-gölge dengesi olarak yansımıştır. Sanat anlayışı Portakal toplayanları, denizden ağ çeken balıkçıları, savaşta cephane taşıyan Türk kadınlarını konu alan büyük boyutlu kompozisyonlarında, bu yönelişin derin izleri görülebilir. Halil Dikmen, çağdaş Türk resmine 1930 kuşağı sanatçılarının, Zeki Kocamemi ile Ali Avni Çelebi‘nin getirdiği hacimsel estetiği, büyük bir dikkat ve titizlikle yöresel konulara uygulamıştır. Bu yönüyle Andre Lhote kübizminin, kural ve kurama dayalı görüntüsüne daha yumuşak ve esnek bir görüntü vermiştir. Açıldığı yıllardan başlayarak devlet sergilerine verdiği kompozisyon türüne giren resimlerinde, kuşağının eğilimlerini paylaşır görünen Dikmen, daha sonraki döneminde geometrik biçimlerin yalın düzeninden hareket ederek, figürü resminden bütünüyle ayıklamış ve eski resimleri ile yenileri arasına kesin bir sınır koymuştur. Bu son dönem çalışmalarına, soyut-kübist bir eğilimin örnekleri gözüyle bakılabilir. Halil Dikmen tablolarından...


Portakal Toplayanlar


Soyut Kompozisyon

Pakize Tarzi kimdir?



1910 Halep’te doğdu. Türkiye’nin ilk jinekoloğu, ilk özel kadın doğum kliniği kurucusu ve İstanbul Boğazı’nı yüzerek geçen ilk kadındır.

Osmanlı Döneminde Ziraat Bankası Suriye Genel Müdürü İzzet Saltık Bey’in kızı olan Pakize Tarzi, babasının görev yaptığı Halep’te dünyaya geldi. Ailesi 1918’de İngilizler’in Şam’ı işgal etmesi üzerine Adana’ya, Adana’nın Fransızlar tarafından işgali üzerine Konya’ya taşındı. Ortaokul diplomasını Konya’daki Sörler Okulu’ndan aldı. Delibaş İsyanı sırasında ablasının ölmesi, Konya Merkez Komutanı amcası Mustafa Tevfik Bey’in esir düşmesi üzerine Bursa’ya taşındılar. Bursa Amerikan Kız Koleji’nde lise öğrenimini tamamladıktan sonar tıp okumaya yöneldi. Ailesi, Pakize’nin okuması için İstanbul’a taşındı. Üniversiteye girebilmek içn yaşını büyüterek girdiği Tıbbiyeyi 1932’de bitirdi. Kadın Hastalıkları ve Doğum alanında uzmanlık eğitimi aldığı sırada Profesör Liepmann ile pek çok ameliyata girdi ve zor tedaviler uyguladı.

1935 yılında Afgan Kralı Amanullah Han’ın yeğeni Fettah Tarzi ile evlendi. Bir süre eşiyle birlikte yaşadıkları Roma’da doktorluk yaptıktan sonra ülkesinde doktorluk yapma isteği nedeniyle İstanbul’a yerleşti. Doçentlik sınavında tezi kabul edildiği halde, uygulamalı ders anlatımı sınavında 45 dakikayı tamamlamadığı için doçentliği kabul edilmeyen Pakize Tarzi, bunun üzerine üniversiteden ayrıldı. 21 Temmuz 1949’da Şişli’de Türkiye’nin ilk kadın doğum kliniğini açtı. 1998’e kadar klinikte aktif olarak çalıştı. Binlerce kişinin doğumunu gerçekleştirdi. Hayvanları Koruma Derneği’nin kurucuları arasında yer aldı. 19 Ekim 2004 tarihinde öldü.

Pakize Tarzi, Fatma, Zeynep ve Mahmut isimlerinde 3 çocuk annesiydi. Eşi kanalıyla Afgan hanedanına akraba olan Pakize Tarzi, kızı Zeynep Tarzi’nin Sultan II. Abdülhamit’in torunu Ertuğrul Osman Osmanoğlu ile evlenmesi nedeniyle Osmanlı hanedanına akraba olmuştur.


Kemalettin Tuğcu kimdir?



(d. 27 Aralık 1902 - ö. 18 Ekim 1996),Türk yazar.

200'den fazla Türkçe romana imza attı. İstanbul'da doğdu. Ayaklarındaki bir özür nedeniyle, uzun süreli eğitim görmedi. Kendi kendini yetiştirmiş olan Tuğcu, 13 yaşlarında şiir ve öykü yazmaya başladı. Özellikle, acıklı konuları ve melodramatik olay örgüleri olan romanlarıyla tanındı.

1928 yılında Türkiye Yayınevi'nde çalışmaya başlayan Tuğcu'nun ilk romanı, 1936 yılında yayımlandı. Türkiye'nin hızlı bir değişim geçirdiği, özellikle köyden kente göçle birlikte kentlerin büyüdüğü, şehir merkezlerinde ahşap evler yıkılıp apartmanlar inşa edilirken kentlerin çevresinde kenar mahallelerin oluştuğu 1960'lı yıllarda Kemalettin Tuğcu'nun kısa romanları çok sayıda okura ulaştı. Okurları çoğunlukla çocuklardan ve gençlerden oluşan Kemalettin Tuğcu'nun 300'den fazla romanı yayımlandı.

Kemalettin Tuğcu, Türk sinemasında çocuk yıldızların rol aldığı filmlerin ilki olan Ayşecik'in senaryosunu kaleme almıştır. "Baba Evi" adlı romanı, aynı adlı televizyon dizisine ilham vermiştir.

1990'lı yılların sonlarında Star TV'de aynı adlı kitaplarından uyarlanarak yayınlanan Üvey Baba, Küçük Besleme, Mercan Kolye, Babamın Günahı ve Altın Saçlı Kız filmleri ile filmlerin devamı niteliğinde aynı kadroyla çekilen Üvey Baba, Küçük Besleme, Mercan Kolye dizileri büyük başarı kazanmıştır. 18 Ekim 1996 tarihinde vefat eden Kemalettin Tuğcu Çengelköy mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.


Romanları

  1. Ben ve Arkadaşlarım

  2. Adını Değiştiren Çocuk

  3. Aferin Yaşar

  4. Ah Bu Çocuklar

  5. Ahiretlik

  6. Kuklacı

  7. Bronz Madalya

  8. Altının Rüyası

  9. Ana Kucağı

  10. Anaların Anası

  11. Anasının Kızı

  12. Anasının Kuzusu

  13. Annelerin Çilesi

  14. Annemin Hikâyesi

  15. Annesizler

  16. Arabacının Kızı

  17. Aradaki Demir Kapı

  18. Arkadaşım Teoman

  19. Arsadaki Demir Kapı

  20. Ateş Böcekleri

  21. Ayrılık Yılı

  22. Ayşecik

  23. Baba Evi

  24. Gece Kuşları

  25. Babamın Çilesi

  26. Babamın Günahı

  27. Babasının Oğlu

  28. Babasızlar

  29. Balıkçı Güzeli

  30. Balıkçının Kızı

  31. Bekçi Baba

  32. Benim Annem

  33. Benim karım

  34. Bir Çocuğun Öyküsü

  35. Bir Dağ Masalı

  36. Bir Evlatlığın Hatıra Defteri

  37. Bir Garip Kızcağız

  38. Bir Köpeğin Anıları

  39. Bitişik Komşular

  40. Bizim Kuşak

  41. Bizim Mahallenin Çocukları

  42. Boş Beşik

  43. Bu Çocuk Kimin

  44. Bu Toprağın Çocukları

  45. Büyük Göç

  46. Büyüklerin Günahı

  47. Cambazın Kızı

  48. Can Yoldaşları

  49. Ceylan Kuzu

  50. Çalınmış Çocuklar

  51. Çiçekçi Amca

  52. Çiçekçi Kız

  53. Çiftlikteki Sürgünler # Çıkmaz Sokak

  54. Çocuk Hırsızları

  55. Çocuk İhtiyar

  56. Çocuk Pazarı

  57. Çocukların Adası

  58. Çocukluk Arkadaşım

  59. Çocuksuzlar

  60. Dağdaki Yabancı

  61. Deniz Çocuğu

  62. Deniz Kızı

  63. Devlet Kuşu

  64. Dilenci Baba

  65. Dişi Kuş

  66. Doğduğum Ev

  67. Doktor Anne

  68. Düşkün Çocuk

  69. Ekmek Parası

  70. El Kapısı

  71. Eski Bir Masal

  72. Eskici Baba

  73. Eskicinin Köpeği

  74. Evlatlık

  75. Garip

  76. Garip Emine

  77. Garip Kuşun Yuvası

  78. Göçmen Kızı

  79. Görmeyen Yavru

  80. Gurbet Acıları

  81. Gurbetteki Çocuk

  82. Gülçin Abla

  83. Güllü Bahçe

  84. Güzel Bir Gün

  85. Güzin Hala

  86. Hacı Baba

  87. Hayat Arkadaşı

  88. Herkesten Uzak

  89. Hırdavatçı Dede

  90. Hırsızın Oğlu

  91. Hissiz Adam

  92. Huysuz adam

  93. İçki Sanatı

  94. İçler Acısı

  95. İhtiyar Öğretmen

  96. İhtiyarlar

  97. İki Kardeş

  98. İncili Terlik

  99. İstanbul Sokakları

  100. Kaçık

  101. Kaçık Garip Bir Adam

  102. Kara Annem

  103. Karakaçan

  104. Karanlıkta Bir Çocuk

  105. Kardeşim Tomris

  106. Kartalın Yuvası

  107. Kayıkçı Güzeli

  108. Kayıp Aranıyor

  109. Kimsesiz

  110. Kimsesiz Adam

  111. Kimsesiz Çocuklar

  112. Kimsesizler

  113. Kırk Ev Kedisi

  114. Kız Arkadaşım

  115. Kız Evlat

  116. Kolsuz Bebek

  117. Korkunç Yıllar

  118. Koruköy’ün Yetimi

  119. Köy Doktoru

  120. Köyde Unutulanlar

  121. Köydeki Arkadaşım

  122. Köydeki Evimiz

  123. Köydeki Kısmet

  124. Köydeki Kız

  125. Köyden Gelen Kız

  126. Köyden İndim Şehire

  127. Köye Gelen Yabancı

  128. Köylü Çocuk

  129. Köyünü Unutan Adam

  130. Küçük Adamlar

  131. Küçük Balıkçı

  132. Küçük Besleme

  133. Küçük Bey

  134. Küçük Boyacı

  135. Küçük Çalgıcı

  136. Küçük Çırak

  137. Küçük Erkek

  138. Küçük Gazeteci

  139. Küçük Göçmen

  140. Küçük Hanım

  141. Küçük İşportacı

  142. Küçük Kambur

  143. Küçük Kaptan

  144. Küçük Sanatçı

  145. Küçük Serseri

  146. Küçük Sevgili

  147. Küçük Sürgün

  148. Küçük Şoför

  149. Küskün Çocuklar

  150. Mahallenin Sevgilisi

  151. Mavi Gözlü Bebek

  152. Maymunlar Adası

  153. Mehmetçik

  154. Mercan Kolye

  155. Mine’nin Arkadaşları

  156. Mirasyediler

  157. Ninelerin Ninesi

  158. Ormandaki İhtiyar

  159. Oyuncakçı Dede

  160. Öksüz Dilimi

  161. Öksüz Murat

  162. Öksüz Oğlan

  163. Pasifikte Bir Türk Genci

  164. Piyangocu Kız

  165. Saadet Borcu

  166. Sakat Çocuk

  167. Sakatın Gözyaşları

  168. Satılan Çocuk

  169. Serseri Çocuklar

  170. Siyah Atlı Şövalye

  171. Siyahlı Kadın

  172. Sokak Köpeği

  173. Sokaktan Gelen Çocuk

  174. Son Çocuk

  175. Soylu Çocuk

  176. Sürgün

  177. Süt Annem

  178. Süt Kardeşler

  179. Şehir Çocuğu

  180. Şeytan Çocuk

  181. Şımarıklar

  182. Şoförün Kızı

  183. Talihsiz Çocuk

  184. Tanrı Misafiri

  185. Taş Yürek

  186. Tekinsiz Ada

  187. Toprak Adamlar

  188. Toprak Ana

  189. Uçurum

  190. Uğurlu Çocuk

  191. Unutulan Çocuk

  192. Unutulan Kadın

  193. Üç Arkadaş

  194. Üç Arkadaş ve İçler Acısı

  195. Üvey Anne

  196. Üvey Baba

  197. Viran Bağ

  198. Yalnız Çocuk

  199. Yapraklar Dökülürken

  200. Yavrucuk

  201. Yer Altında Bir Şehir

  202. Yetim Ali

  203. Yetim Malı

  204. Yetimler Güzeli

  205. Yılanlı Bağ

  206. Yolunu Şaşıran Adam

  207. Yurt Özlemi

  208. Yuvadan Uzak

  209. Yuvaya Dönüş

  210. Zavallı Büyük baba

  211. Zavallı Çocuk


Sinemaya uyarlanmış eserleri

  • 1960 - Ayşecik

  • 1961 - Kolsuz bebek ("Talihsiz Fatoş" romanından)

  • 1964 - Yüz Karası

  • 1997 - Baba Evi

  • 1998 - Mercan Kolye

  • 1998 - İki Arkadaş

  • 1999 - Küçük Besleme (TV Dizisi)

  • 2000 - Hırsızın Oğlu (TV Dizisi)

  • 2000 - Üvey Baba (TV Dizisi)

  • 2004 - Canım Annem (TV Dizisi)



Nuri Pakdil kimdir?



Kamuoyunda 'Kudüs Şairi' olarak tanınan ve Kudüs hakkındaki eserleriyle bilinen şair yazar Nuri Pakdil, 1934'te Kahramanmaraş'ta başlayan hayatı boyunca onlarca deneme ve şiir kaleme aldı. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü'ne layık görüldü. En çok 'Ebubekir Sonumut' müstear ismini kullandı.

İşte, Nuri Pakdil hakkında merak edilen ayrıntılar...

1934 yılında Kahramanmaraş'ta dünyaya geldi. Lise eğitiminin ardından İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. İlk çalışmalarını, şiir ve deneme türlerinde memleketinde "Demokrasiye Hizmet" gazetesinde yayımladı. Lisedeyken "Hamle" adında bir dergi çıkardı. İstanbul'da bir haftalık dergide sanat sayfaları düzenledi.

1969 yılında "Edebiyat" dergisini ve 1972'de Edebiyat Dergisi Yayınları'nı kurdu. Edebiyat Dergisi Yayınları'nın ilk kitabı Batı Notları'dır. Edebiyat dergisi, kimi aralıklarla uzun yıllar sürdürdüğü yayınına, Aralık 1984'te ara verdi. Edebiyat Dergisi Yayınları, 1972-1984 yılları arasında 18'i Nuri Pakdil imzasını taşıyan, 45 kitap yayımladı.

28 Şubat 1997 tarihinde Edebiyat Dergisi Yayınları'ndan yeniden kitap yayımlamaya başladı. Daha önce yayımlanan 5 kitabın yeniden çalışılmış basımı ve 12 yeni kitabın ilk basımları yapıldı.

Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü'ne layık görüldü. Kasım 2014'te Necip Fazıl Saygı Ödülü'nün ilkini aldı.

2014 yılında TRT1'de yayınlanmış olan "Yedi Güzel Adam" dizisinde kendisinden bahsedildi. Hiç evlilik yapmayan Nuri Pakdil, iyi derecede Fransızca biliyor ve Klasik Batı müziği ile edebiyatına ilgi duyarak yakından takip ediyor.

Yazarlığı boyunca 16 müstear isim kullanan Nuri Pakdil'in en çok tercih ettiği ise "Ebubekir Sonumut" olmuştur.

18 ekim 2019'da aramızdan ayrıldı.


NURİ PAKDİL'İN KİTAPLARI

Harikalar Tablosu / Prevert, Oyun/Çeviri, Temmuz 1974. Ay Operası / Prevert, Şiir/Çeviri, Nisan 1975. Biat II, Deneme, Ocak 1977. Bağlanma, Deneme, Şubat 1979. Bir Yazarın Notları II, Deneme, Aralık 1980. Put Yapımevleri, Oyun, Nisan 1980. Biat III, Deneme, Nisan 1981. Anneler ve Kudüsler (Şiir) Bir Yazarın Notları III, Deneme, Mayıs 1981. Kasırganın Çatırtıları / Guillevic, Şiir/Çeviri, Mayıs 1981. Bir Yazarın Notları IV, Deneme, Eylül 1982. Kalbimin Üstünde Bir Avuç Güneş, Oyun, Haziran 1982. Edebiyat Kulesi, Deneme, Şubat 1984. Sükût Sûretinde, Şiir, Şubat 1997. Derviş Hüneri, Deneme, Mart 1997. Batı Notları, Gezi-İzlenim, Mart 1997. Arap Saati, Deneme, Mayıs 1997. Umut, Oyun, Haziran 1997. Ahid Kulesi, Şiir, Haziran 1997. Korku, Oyun, Ağustos 1997. Klas Duruş, Deneme, Ekim 1997. Arap Şiiri (Güldeste) I, Şiir/Çeviri, Haziran 1998. Arap Şiiri (Güldeste) II, Şiir/Çeviri, Haziran 1998. Kalem Kalesi, Deneme, Ekim 1998. Bir Yazarın Notları I, Deneme, Mart 1999. Osmanlı Simitçiler Kasîdesi, Şiir, Temmuz 1999. Otel Gören Defterler 1: Çarpışan Sesler, Deneme, Aralık 1999. Otel Gören Defterler 2: Yazının Epik Resmi Çekildiği Sırada, Deneme, Mayıs 2000. Otel Gören Defterler 3: Büyük Sorgu, Deneme, Kasım 2001. Otel Gören Defterler 4: Simsiyah, Deneme, Nisan 2002. Otel Gören Defterler 5: Ateş Hattında Harf Müfrezeleri, Deneme, Ocak 2003. Otel Gören Defterler 6: Yazmak Bir Mûcize, Deneme, Haziran 2005.

24 görüntüleme0 yorum